Naam: Heidi Schijf.

Sinds 2011 ben ik werkzaam als deskundige infectiepreventie in het Spaarne Gasthuis. Al sinds mijn diplomering als deskundige infectiepreventie ben ik geïnteresseerd in infectiepreventie in landen waar de prevalentie van o.a. BRMO laag ligt. Ik kreeg de mogelijkheid om aan het European Hospital and Healthcare Federation (HOPE) mee te doen. HOPE’s missie is de gezondheid van de burgers te verbeteren en het niveau van de gezondheidszorg binnen de Europese unie te verhogen.

HOPE
In het kader van het HOPE programma ben ik van 9 mei t/m 3 juni 2016 in de regio Gavleborg in Zweden geweest. Dit jaar waren er 18 deelnemende Europese landen. In het verleden was dit programma voor managers, maar het programma is nu ook gericht op andere functies uit de gezondheidzorg. Via een assessment werd ik als enige deskundige infectiepreventie uiteindelijk toegelaten. Na het bezoek in Zweden ben ik doorgereisd naar Rome voor een afsluitend congres met alle 18 deelnemende landen met in totaal 134 deelnemers.

Zweden
Zweden werd bezocht door 6 deelnemers (Spanje 2x, Zwitserland 1x, Engeland 1x, Oostenrijk 1x en Nederland 1x). Tijdens de eerste 2 dagen in Stockholm hebben we veel informatie gekregen over het gezondheidszorg systeem. Het is een ander systeem dan in Nederland. Er is een lokale overheid, de county. Er zijn in Zweden 21 counties. De ziekenhuizen zijn eigendom van deze county. De gezondheidzorg wordt betaald door de belastingen. 

Na 2 intensieve dagen in Stockholm ben ik met mijn Engelse maatje afgereisd naar Gavle, ongeveer 200 km boven Stockholm. We verbleven daar 3 weken, deelden een appartement en hebben 2 regionale ziekenhuizen, een verpleeghuis, een huisartsenpost en een vluchtelingenopvang bezocht.

HOPE programma
Het programma is opgezet vanuit een management aspect en daardoor niet alleen gericht geweest op infectiepreventie, maar er is wel rekening gehouden met mijn achtergrond.

Ik heb daardoor meerdere malen met medewerkers van de afdeling Infectiepreventie kunnen spreken. Het zijn geen deskundigen of adviseurs, maar verpleegkundige infectiepreventie. Zij hebben echter grotendeels dezelfde werkzaamheden als de deskundige infectiepreventie hier in Nederland. Eind dit jaar start er wel een 2-jarige Master opleiding in Zweden.

Wat heb ik gezien op het gebied van infectiepreventie in Zweden en waarin verschilt het van de Nederlandse situatie? 
Ik heb maar in 1 county rond gereisd en hetgeen ik gezien heb, is mogelijk niet te generaliseren voor heel Zweden.

Basis hygiëne
   
Een aantal jaar geleden is besloten om over te gaan op een nieuw uniform. Daarbij is gekozen om geen onderscheid meer te maken tussen een uniform voor artsen en verpleegkundigen. Afhankelijk van het ‘gekleurde’ bordje op hun uniform kon je zien met welke discipline je te maken hebt. In verpleeghuizen worden ook uniformen gedragen, met toch wel een persoonlijke uitstraling vind ik. Op dat moment is ook gestuurd op het niet dragen van sieraden. Het maakte niet uit waar ik was, maar ik heb geen enkele medewerker in uniform gezien met een hand- of polssieraad. Aan basis hygiëne wordt veel aandacht besteed. In patiëntenkamers hangen naast de standaard niet-steriele handschoenen ook overal halterschorten. Dit wordt standaard gedragen bij iedere handeling, zelfs het transport draagt deze doorzichtige halterschorten. Aan het begin van iedere klinische afdeling, voor iedere patiëntenkamer op de gang en in iedere patiëntenkamer hangen dispensers met handalcohol. Ik struikelde bijna letterlijk over de hoeveelheid handalcohol.

BRMO en isolatie
Omdat voornamelijk wordt ingezet op het dragen van beschermende middelen binnen de basis hygiëne zijn er niet veel verschillende soorten of vormen van isolatie.

Uiteraard een vorm van aerogene isolatie. Maar bij MRSA is er geen speciale isolatievorm, ook hier gebruiken ze dan standaard niet-steriele handschoenen en een halterschort.

Er is in Zweden geen ontlabelingsbeleid t.a.v. MRSA. Patiënten worden wel gelabeld in het dossier. In de regio Gavleborg zijn 3 ziekenhuizen (waaronder 1 privé ziekenhuis). Ze gebruiken in deze regio hetzelfde patiëntendossier. Dit dossier wordt ook gebruikt bij andere instellingen. Dus als de patient in 1 ziekenhuis wordt gelabeld, dan is dit ook te zien in de andere 2 ziekenhuizen in de regio en zelfs bij de huisarts. Er is een poliklinisch spreekuur voor MRSA positieve patiënten. Patiënten zonder klachten bezoeken de polikliniek gemiddeld 1x per jaar en bij klachten vaker. Ook is het beleid bij een contactonderzoek anders dan in Nederland. Zij kweken bijvoorbeeld alleen medewerkers met klachten (zoals eczeem).

De prevalentie van BRMO in Zweden is laag. Echter hadden ze net een grote uitbraak met VRE achter de rug (300 patienten). Interessant om te horen was, dat ze geen einddesinfectie hebben toegepast bij de patiëntenkamers, maar alleen een volledige reiniging.  

Surveillance
In Zweden voeren ze ook een surveillance uit t.a.v. post-operatieve wondinfecties en lijnsepsis. De verpleegkundige op de afdeling voert ‘zelf’ de surveillance uit en bespreekt dit met de specialist. Dit ligt niet helemaal in de handen van de afdeling infectiepreventie.

Conclusie
Al met al waren het 4 enerverende en inspirerende weken. Ik vond het ontzettend interessant om het gezondheidszorg systeem van een ander land te leren kennen en heb ook veel geleerd over de landen van de participanten die ook Zweden hebben bezocht.

Daarnaast heb ik ook dagelijks moeten stilstaan bij ons Nederlandse gezondheidszorg systeem. Op het gebied van infectiepreventie is het mooi om te zien hoe ze het in Zweden gedeeltelijk anders aanpakken. Het maakt mijn kijk weer breder op het gebied van infectiepreventie. Medewerkers in Zweden waren erg geïnteresseerd in de Nederlandse aanpak.

Het HOPE programma heeft mij veel gebracht en is voor een deskundige infectiepreventie echt een aanrader.

Meer informatie over mijn bezoek of over het HOPE programma kun je opvragen via hschijf@spaarnegasthuis.nl

Print Friendly, PDF & Email