Achtergrond
De toename van bijzonder resistente micro-organismen (BRMO), is wereldwijd een groeiend gezondheidsprobleem. Aangezien weinig informatie beschikbaar is over de duur van BRMO-dragerschap binnen de ziekenhuis- en huisartsenpopulatie is het doel van dit onderzoek om het percentage BRMO-negatief gekweekte patiënten één week na stoppen antimicrobiële therapie en na drie, zes en twaalf maanden te onderzoeken bij zowel ziekenhuis- als huisartspatiënten. Daarnaast worden de factoren die mogelijk geassocieerd zijn met het BRMO-negatiefkweken binnen deze patiëntenpopulatie in kaart gebracht.

Methode
Tussen januari 2013 en mei 2016 is een prospectief cohort onderzoek uitgevoerd onder 101 ziekenhuis- en huisartspatiënten (leeftijd 18-93 jaar), geïncludeerd op basis van een positieve BRMO-kweek. Data zijn verzameld aan de hand van rectumkweken en vragenlijsten over demografische- en gezondheidskarakteristieken. Cross-sectionele data analyse na 12 maanden is uitgevoerd met behulp van univariate en multivariate logistische regressie.

Resultaten
Het percentage BRMO-negatief gekweekte patiënten na 3, 6 en 12 maanden was respectievelijk 42.4%, 42.5% en 50%. Nadere analyse laat zien dat alleen de associatie tussen geen bezoek aan het buitenland de afgelopen 3 maanden en BRMO-negatiefkweken na 12 maanden significant is (OR=3.009, p=0.059).

Conclusies
Patiënten die na 3 maanden nog niet BRMO-negatief gekweekt zijn, hebben een kleine kans BRMO-negatief gekweekt te worden na 12 maanden. Daarnaast blijkt dat niet alleen opname in een buitenlands ziekenhuis, maar ook bezoek aan het buitenland een negatieve invloed heeft op het kwijtraken van BRMO. Gezien intermitterend BRMO- dragerschap voorkomt, is stamtypering van belang om te onderzoeken of het steeds om nieuwe blootstelling gaat of dat patiënten dezelfde BRMO bij zich dragen. 

Klik hier voor het gehele afstudeerverslag van Celine van Weerlee.

Print Friendly, PDF & Email