Aanleiding
In het kader van mijn opleiding tot deskundige infectiepreventie, heb ik onderzoek verricht naar isolatiemaatregelen op de Psychiatrische Afdeling Algemeen Ziekenhuis (PAAZ).

Een PAAZ wijkt wezenlijk af van andere ziekenhuisafdelingen. Groepstherapie als behandelmethode speelt hier een grote rol. Daardoor is het standaard ziekenhuisbeleid bij isolatiepatiënten moeilijk toe te passen binnen een PAAZ. Vanuit de PAAZ van het St. Antonius Ziekenhuis in Utrecht kwam de vraag naar een afdelingsspecifiek isolatiebeleid. In overleg met het teamhoofd en een verpleegkundige van deze afdeling, heb ik daarom dit onderwerp gekozen als eindopdracht. De doelstelling van dit onderzoek was: Eind 2016 werkt ten minste 75% van de medewerkers volgens het nieuwe, afdelingsspecifieke isolatiebeleid.

Methode
Met oriënterende gesprekken en de nulmeting is de beginsituatie in kaart gebracht. Vervolgens zijn met behulp van een prospectieve risico inventarisatie (PRI) de risicomomenten van bacterieoverdracht en daarmee de risicomomenten van patiëntveiligheid vastgesteld . Deze resultaten zijn gebruikt om het beleid te bepalen. Dit beleid is vastgelegd, waarna klinische lessen zijn gegeven over dit nieuwe beleid. Als afsluiting is een eindmeting gedaan. Hieruit kan worden geconcludeerd of de implementatie van het nieuwe beleid goed verlopen is en of de doelstelling van deze opdracht is gehaald. Hiervoor is in de laatste enquête een extra vraag opgenomen of de medewerker al bekend was met de nieuwe isolatieprotocollen voordat de enquête werd ingevuld.

Resultaten en Conclusie
(Inter)nationaal is weinig geschreven over isolaties met betrekking tot resistente bacteriën in psychiatrische ziekenhuizen. Onderdelen van de twee landelijke richtlijnen zijn deels te gebruiken bij het bepalen van isolatiebeleid voor de PAAZ. Risicomomenten zijn in kaart gebracht met behulp van een PRI. Vervolgens is voor elk van deze momenten de frequentie en de ernst bepaald. De resultaten van de PRI zijn gebruikt als basis voor het bepalen van het nieuwe beleid. Dit beleid is vastgelegd in twee protocollen. Vervolgens is dit nieuwe beleid geïmplementeerd. Voor en na de interventie is er een meting gedaan om het effect van de implementatie te kunnen beoordelen. Wanneer medewerkers niet weten dat er specifieke protocollen zijn voor de PAAZ, zullen zij deze immers ook niet gebruiken. De vraag of de medewerker vooraf al bekend was met de nieuwe isolatieprotocollen, werd door 67% van de respondenten met ja beantwoord. Tweederde van de medewerkers was dus op de hoogte van het nieuwe beleid. Vanwege de beperkte duur van het onderzoek, bleek de 75%-doelstelling te hoog gegrepen. 

Klik hier voor het gehele afstudeerverslag van Lucie den Hartog-Westland

Print Friendly, PDF & Email