In Nederland is de prevalentie van Meticilline Resistente Staphylococcus aureus (MRSA) nog steeds laag ten opzichte van andere landen, onder andere dank zij het gehanteerde Search and Destroy beleid volgens de richtlijnen van de Werkgroep Infectie Preventie (WIP)1. Eén van de belangrijke pijlers van dit beleid is het geïsoleerd verplegen en/of behandelen van MRSA-positieve patiënten. Medewerkers die contact hebben gehad met een MRSA-positieve-patiënt worden conform de richtlijn gescreend op MRSA-dragerschap, ook al werden beschermende maatregelen gehanteerd tijdens het contact.

Voor het hier beschreven afstudeeronderzoek, in het kader van de opleiding tot ziekenhuishygiënist, werden 211 ziekenhuishygiënisten werkzaam in de 89 Nederlandse ziekenhuizen aangeschreven met het verzoek deel te nemen aan een schriftelijke enquete. Het locale beleid rondom contactonderzoek bij bekende MRSA-positieve patiënten werd uitgevraagd; daarnaast werd gevraagd de eigen cijfers over 2008 te vermelden.

Bundeling van de reacties leverde informatie uit 50 van de 89 Nederlandse ziekenhuizen. In 24 van de 50 deelnemende ziekenhuizen werden geen controlekweken afgenomen na beschermd contact. Redenen die de respondenten hiervoor aangaven zijn het vertrouwen in de uitvoering van de isolatiemaatregelen en het feit dat men zelf nooit aanwijzingen had verkregen dat verspreiding van MRSA plaats vond ondanks de genomen maatregelen.

In de 26 ziekenhuizen die wel controlekweken uitvoerden, werd bij 8 van de in totaal 5.433 gekweekte medewerkers (0,15%) dezelfde MRSA-stam gevonden als bij de (bekend) MRSA-positieve indexpatiënt, ondanks het feit dat uitsluitend beschermd contact met de bron gerapporteerd werd. Om deze 8 medewerkers op te sporen werden 21.732 kweken afgenomen, tegen een totale prijs van circa € 341.575.

Het lijkt reëel om het afnemen van controlekweken na beschermd contact met MRSA te beperken tot uitzonderlijke situaties bij bekende MRSA-dragers zoals bij zeer langdurig intensief contact of na calamiteiten2.
Regelmatige scholing en bijscholing voor medewerkers over het MRSA-beleid en de beschikbaarheid van een ziekenhuishygiënist voor overleg over ad hoc vragen of knelpunten bij de uitvoering hiervan zijn eenvoudig en zonder extra kosten te realiseren.

Afstudeeronderzoek: De zin of onzin van MRSA-contactonderzoek bij medewerkers na beschermd contact
Bijbehorende figuren

Willemien Maathuis-de Haan1, Ellen van Luijtelaar-Boot1, Annet Troelstra1, 2.
1
Afdeling Medische Microbiologie en Infectiepreventie, Gelre ziekenhuizen, Apeldoorn/Zutphen.
2
Medische Microbiologie, Ziekenhuishygiëne en Infectiepreventie UMC Utrecht, Utrecht.

Bronvermelding
1Werkgroep Infectiepreventie; Richtlijn MRSA, ziekenhuis, Leiden, maart 2008.
2
Werkgroep Infectiepreventie; Herziene richtlijn MRSA, ziekenhuis, Leiden (verwacht december 2011).

Print Friendly, PDF & Email